زمان کماکان در حال گذره. نه زود میگذره و نه دیر. به اندازه می گذره 

ما با گذشت زمان تغییر می کنیم بی اون که خودمون متوجه بشیم.

هر روز صبح، در بانك زمان ما 86400 ثانیه اعتبار ریخته میشه و آخر شب این اعتبار به پایان میرسه.

هیچ برگشتی نیست و هیچ مقداری از این زمان به فردا اضافه نمیشه.

ارزش یك سال را دانش آموزی كه مردود شده، میداند.

ارزش یك ماه را مادری كه فرزندی نارس به دنیا آورده، میداند.

ارزش یك هفته را سردبیر یك هفته نامه میداند.

ارزش یك ساعت را عاشقی كه انتظار معشوق می كشد، میداند.

ارزش یك دقیقه را شخصی كه از قطار جا مانده، میداند.

 ارزش یك ثانیه را آن كه از تصادفی مرگبار جان به در برده، میداند.

و ارزش یک صدم ثانیه را دونده ای می داند که دوم شده!

هر لحظه گنج بزرگی است، گنجمان را مفت از دست ندهیم.

باز به خاطر بیاوریم كه زمان به خاطر هیچ كس منتظر نمی ماند.

دیروز به تاریخ پیوست،

فردا معماست

و امروز هدیه است.

قدر وقت ار نشناسد دل و کاری نکند

 بس خجالت که از این حاصل اوقات بریم

لحظه لحظه زندگیتون خوش و سرشار از عشق

14 سالم بود که وارد موسیقی شد. از همون اول منو مجذوب خودش کرد. من تازه وارد دوره پرالتهاب نوجوانی شده بودم و موسیقی تنها چیزی بود که منو از نظر روحی و حسی ارضا می کرد و در این میان یه جوون 20 ساله با صدای پرسوز و ترانه های ساده و صمیمیش منو تحت تاثیر قرار داد.

معلوم بود که حسش واقعیه و مثل بعضیا نقش بازی نمیکنه. بغضی که تو صداش بود دل سنگ رو هم آب می کرد. ملودیهاش فوق العاده جذاب بود و شعرهاشم چون حرف دل بود به دل می نشست. من شدم پیگیر کارهای این جوون و او به طرز عجیبی روز به روز پیشرفت می کرد و بزرگ می شد.

هیچ وقت یادم نمیره وقتی ماه رمضون 86 برای اولین بار صداش از تلویزیون پخش شد از خوشحالی گریه کردم!

اولین آلبوم مجازش سال 87 پخش شد. آلبومی جاودانه که هنوز هم همه قطعاتش قابل شنیدنه.

آلبوم دومش 2 سال بعد منتشر شد. او باز هم پیشرفت کرده بود و این بار کارش به مراتب پخته تر و حرفه ای تر از آلبوم اول بود.

آلبوم سومش هم تو راهه و من مطمئنم این بار هم منو سورپرایز میکنه.

به خاطر همه زحماتت تو این سالها ازت تشکر می کنم و بهت خسته نباشید میگم.

27 سالگیت مبارک محسن یگانه

پی نوشت: خانم ها روزتون مبارک . امیدوارم همه چی بهتریناش واسه شما باشه

طلا - جواهر - عشق - سلامتی و ...

مامان جونم خیلی میخوامت

تهران - بهار 91

من فراموشت نکردم

نه

تو از یادم نمیری

پی نوشت 1 : اگه بدونی که چقدر عاشقتم!

پی نوشت 2 : یعنی کسی میتونه نصف من تو رو دوست داشته باشه؟!

پی نوشت 3 :هر از چند گاهی دوز عشق و عاشقیم میزنه بالا الان وقتشه!

پی نوشت 4 : اگه میتونی فراموشم کن!

خیلی دیر شما رو کشف کردم!

نمیدونم! شاید هم همین الان وقتش بود!!

ولی رک و راست بگم تا دیشب "حضرت فاطمه" برای من فقط یه اسم مقدس بود. اسمی که حتی به خودم زحمت فکر کردن دربارش رو نمیدادم!

اما دیشب نمیدونم چی شد! از اون انقلابهای درونی!!

تازه احساس کردم که چقدر از این بانوی بزرگوار دورم و یه دفعه نمیدونم چی شد که ذکر "یا حضرت فاطمه" به لبم اومد و وای که چه لذتی داشت!!

در حالی که با گریه این بانو رو صدا می زدم  احساس کردم که حضرت فاطمه در یک قدمی منه...

یا حضرت فاطمه...

خواستم بگویم، فاطمه دختر خدیجهٔ بزرگ است، دیدم فاطمه نیست

خواستم بگویم، فاطمه دختر محمد است. دیدم که فاطمه نیست

خواستم بگویم، فاطمه همسر علی است. دیدم که فاطمه نیست

خواستم بگویم، فاطمه مادر حسین است. دیدم که فاطمه نیست

خواستم بگویم، فاطمه مادر زینب است. باز دیدم که فاطمه نیست

نه، این‌ها همه هست و این همه فاطمه نیست. فاطمه، فاطمه است 

یکی از بزرگترین شاعران دنیا و یکی از مفاخر ملی کشور ما

از بین همه شعرهای زیبای سعدی من این شعر رو یه جور دیگه دوست دارم. اصلا وقتی اسم سعدی میاد من یاد این شعر میفتم. البته من بیشتر از این که اهل شعر کلاسیک باشم اهل ترانه ام اما قضیه این شعر فرق میکنه . من عاشقانه این شعر رو دوست دارم...

دوست میدارم من این نالیدن دلسوز را

تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را

شب همه شب انتظار صبح رویی می رود

کان صباحت نیست این صبح جهان افروز را

کام جویان را ز ناکامی چشیدن چاره نیست

بر زمستان صبر باید طالب نوروز را

عاقلان خوشه چین از سر لیلی غافلند

این کرامت نیست جز مجنون خرمن سوز را

دیگری را در کمند آور که ما خود بنده ایم

ریسمان در پای حاجت نیست دست آموز را

سعدیا دی رفت و فردا همچنان موجود نیست

در میان این و آن فرصت شمار امروز را

حال می کنید سطح ادبی من چقدر بالاست؟!

اما هفته نامه صبح صادق در مطلبی عجیب از حضور موزیسین ها در تلویزیون انتقاد کرده و رضا صادقی و محسن چاوشی رو به شدت مورد توهین قرار داده فقط به این بهانه که اونها مدتی غیر مجاز بودند و کارهاشون به طور غیر رسمی از طریق اینترنت پخش میشده!

متن توهین آمیز نشریه صبح صادق

به ادامه مطلب مراجعه کنید!

مطمئن باش یک هیچ از خودت جلویی!

بیخیال خستگی...

بیخیال پلکایی که آرزوی خواب دارن

بیخیال دنیایی که گیج میزنه

رو پاهای خسته ت وایسا حتی موقع تلو تلو خوردن

بیخیال تمام کسایی که واست قراره زیر پایی بگیرن

بیخیال کسایی که میخوان جلو پات جفت پا بندازن

بیخیال...

پی نوشت: فردا میشه یکسال!

دو...

یک...

سوت آغاز زده شد!

من شروع به دویدن می کنم . تماشاگرها مرا نگاه می کنند

و تو اصلا نیستی...

بعضی ها فحش می دهند بعضی ها سنگ پرتاب می کنند بعضی ها هو می کنند. عده ای هم تشویق می کنند که البته تعدادشان خیلی کم است

ولی تو اصلا نیستی...

من به دویدنم ادامه می دهم نه از ناسزاها ناراحت می شوم و نه از تشویقها خوشحال اما دروغ چرا از شنیدن تشویقها لذت می برم!

هوا سرد است. دستانم یخ زده اند. نفس کم می آورم چشمانم تار می شود زمین می خورم . اندک جماعت تشویق کننده ساکت می شوند . بقیه با صدای بلند می خندند و به ناسزا گفتن ادامه می دهند.

دستم را بالا می آورم شاید کسی دستم را بگیرد اما تو که

اصلا نیستی!

دستم را روی زمین می گذارم و خودم بلند می شوم . زمین از همه بزرگتر و محکمتر است

من بلند می شوم. دیگر نایی برای رفتن ندارم اما چه می بینم؟!

تو آمدی!

تو آمده ای و بین تماشاگرها نشسته ای اما من را نگاه نمیکنی و نگاهت به همه جا هست الا من!

من مردد می مانم بین ادامه دادن و انصراف اما تصمیمم را می گیرم.

ادامه می دهم...

ادامه می دهم و می دوم شاید تو هم یکبار سرت را بچرخانی و مرا ببینی

من مطمئنم که یک روز مرا میبینی و به من لبخند میزنی

یا مقلب القلوب...

روزهای آخر سال همیشه حس و حال عجیبی دارم. از یه طرف هیجان زده ام و از طرفی یه مقدار احساس غم میکنم!

این روزها شهر خیلی شلوغه خیابونا پر از آدمن و همه دارند به نوعی خودشون رو برای آغاز سال جدید آماده می کنند. من هم از این قاعده مستثنا نیستم اما درونم هم شلوغه هم به سالی که گذشته فکر میکنم و هم به سالی که قراره بیاد

سال 90 برای من سال نسبتا مهمی بود . بالاخره به اونی که دوسش داشتم ابراز علاقه کردم و کلی راحت شدم! بعد از ابراز علاقه این حس سبکی به سراغ آدم میاد اما تازه استرس رسیدن یا نرسیدن شروع میشه

درسم هم بالاخره تموم شد و از دانشگاه فارغ شدم اما وقتی درستون تموم میشه و میخواید وارد بازار کار بشید تازه میفهمید دانشگاه چقدر جای خوبی بود و شما قدرش رو ندونستید!

تازه می فهمید که دنیا چقدر بیرحمه دنیایی که بر پایه پول می چرخه . به خاطر همین پول یه عده جلوی یه عده دیگه سرشون رو خم میکنن و شما بلاتکلیف می مونید که جایگاه شما تو این دنیای مادی کجاست؟!

سال 91 تقریبا میتونم بگم که مسیر زندگی من مشخص میشه .  ورود به دهه سوم زندگی خیلی هیجان انگیزه و شما تازه احساس مسئولیت میکنید. از این که دیگه بار زندگی میاد رو دوشتون و خودتون باید گلیم خودتون رو از آب بیرون بکشید

سال 91 سال عصیان منه عصیان در مقابل همه چیز و همه کس اول از همه عصیان درونی خودم علیه بعضی باورهای قدیمی و مزخرفی که داشتم و بعدش هم عصیان در مقابل هر کسی که بخواد با حرفهای غیر منطقی جلوی رسیدن به خواسته هام رو بگیره چون منطق منم!

البته منظورم از عصیان جنگ و درگیری نیست بیشتر تحول و دگرگونیه اونم در جهت مثبت اما گاهی هم ممکنه یه کم خشم چاشنیش بشه به هر حال جوونیه دیگه!

خدا رو شکر میکنم به خاطر همه داده هاش به خاطر سلامتی و شور و نشاط جوونی که بهم داده به خاطر پدر و مادر خوبی که بهم داده به خاطر زیبایی ظاهری و باطنی که بهم داده و به خاطر خیلی چیزهای دیگه که اگه بخوام بنویسم چند صفحه میشه!

طلب آمرزش و مغفرت میکنم برای همه کسانی که در سال 90 از پیش ما رفتند علی الخصوص مادربزرگ نازنینم که با رفتنش داغ عجیبی رو به دلم گذاشت.

هر روزتان نوروز...

نوروزتان پیروز...